Οι 10 χειρότεροι γονείς στον κινηματογράφο

Δυστυχώς υπάρχουν πολλά αρνητικά πρότυπα γονέων, πέρα από τα θετικά. Είτε μιλάμε για κακή διαπαιδαγώγηση, είτε για βία, οι περιπτώσεις είναι συχνές και οι αντιδράσεις πολύ λιγότερες. Ο κινηματογράφος δεν αποτελεί εξαίρεση, αλλά πολλές φορές προσπαθεί να μας γνωστοποιήσει κάποια κακά παραδείγματα και να τα καταγγείλει. Σε αυτή την λίστα θα δούμε κινηματογραφικούς γονείς οι οποίοι αποτελούν πρότυπα που κάθε γονιός θα ήθελε να αποφύγει. Δεν θα μιλήσουμε για αρνητικά πρότυπα γονέων που προσπαθούσαν να κάνουν το καλύτερο για τις οικογένειες τους, αλλά για γονείς με κακές συμπεριφορές απέναντι στα παιδιά τους, πολλές φορές κακοποιώντας ψυχικά και σωματικά, άλλοτε δημιουργώντας λύπη και άλλοτε οργή στο κοινό. Αυτή η λίστα με τα παραδείγματά της ελπίζει να καταγγείλει τέτοια παραδείγματα συμπεριφοράς, αλλά και να γνωστοποιήσει σε πολλούς γονείς κακές συμπεριφορές και να τους αποτρέψει από αντίστοιχες.

 

ΠΡΟΣΟΧΗ: ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ SPOILERS ΑΠΟ ΤΑΙΝΙΕΣ ΠΟΥ ΜΑΛΛΟΝ ΕΧΕΤΕ ΔΕΙ

 

Trainspotting – Danny Boyle (1996)

Χωρίς να έχει μεγάλη παρουσία στην ταινία, η Susan Vidler στον ρόλο της ηρωινομανούς Allison μας χάρισε αρκετούς εφιάλτες. Σε αντίθεση με τους περισσότερους γονείς της λίστας, η Allison ποτέ δεν κακοποίησε το μωρό της, όμως η τραγική της αμέλεια υπό χρήση το οδήγησε στον θάνατο. Η θέα του νεκρού μωρού χαρίζει εφιάλτες μέχρι και σήμερα, ενώ και ο ίδιος ο πρωταγωνιστής Renton (Ewan McGregor) στη ταινία στοιχειώνεται στα όνειρα του από την παρουσία του, ειδικά στην σκηνή που το βλέπει σαν παραίσθηση να περπατάει το ταβάνι.

Matilda – Danny DeVito (1996)

Οι Danny DeVito και Rhea Perlman αποτελούν ίσως το χειρότερο ζευγάρι γονέων του κινηματογράφου, και ας συμμετέχουν σε παιδική ταινία. Παρότι ποτέ δεν είναι βίαιοι με την κόρη τους, την Matilda, στην ουσία αποτελούν κοινωνικά παράσιτα, καταπιέζουν την ευφυΐα της και συνεχώς την υποτιμούν. Το γεγονός, μάλιστα, πως δεν την αφήνουν καν να πάει σχολείο είναι πραγματικά επιβαρυντικό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της καταπίεσης τους είναι η στιγμή όπου της σκίζουν ένα βιβλίο που διαβάζει και την υποχρεώνουν να δει μαζί τους τηλεόραση.

The Goonies – Richard Donner (1985)

Στην πασίγνωστη ταινία των ’80s, ο μεγάλος κακός είναι η «μαμά» μιας οικογένειας μαφιόζων. Κρατώντας η ίδια τα ηνία της συμμορίας, η μαμά Fratelli της Anne Ramsey φαίνεται ξεκάθαρα να μισεί τα παιδιά, είναι-δεν είναι δικά της. Περίτρανο παράδειγμα του μίσους της είναι το γεγονός πως η ίδια κρατά φυλακισμένο ένα από το παιδιά της, το οποίο γεννήθηκε παραμορφωμένο. Το γεγονός πως το παιδί το ονομάζει «Sloth» (Βραδύποδα) δεν βοηθάει και πολύ τα πράγματα.

 

Carrie – Brian De Palma (1976)

Στην κλασική ταινία του Brian DePalma, η τηλεπαθητική μαθήτρια Carrie (Sissy Spacek) περνάει μια δύσκολη εφηβεία εξαιτίας του σχολικού bullying. Χειρότερη όμως κακοποίηση δέχεται από την θρησκόληπτη μητέρα της (Piper Laurie), η οποία την καταπιέζει και την τιμωρεί με το παραμικρό σφάλμα, μιας και βλέπει την τηλεπάθεια της σαν δαιμονική. Τα πράγματα όμως χειροτερεύουν όταν η Carrie αποφασίζει να πάει στον σχολικό χορό, φέρνοντας και τις δύο στα άκρα.

 

There Will Be Blood – Paul Thomas Anderson (2007)

Στον ρόλο της ζωής του, ο Daniel Day-Lewis υποδύεται τον αδίστακτο πετρελαιά Daniel Plainview, ο οποίος εξ αρχής χρησιμοποιεί τον θετό του γιο για να κερδίσει πελάτες. Και όχι μόνο αυτό, αλλά μάλιστα γίνεται υπεύθυνος, μέσω της δουλειάς, του για ένα ατύχημα που στερεί απ’ το παιδί την ακοή του, ενώ αργότερα δεν διστάζει να του αποκαλύψει πως είναι υιοθετημένος όταν εκείνος του εκφράζει το ενδιαφέρον του να ανοίξει την δική του επιχείρηση εξόρυξης.

 

The Grifters – Stephen Frears (1990)

Στο υποτιμημένο νέο-νουάρ του Stephen Frears, η Angelica Huston είναι μια επαγγελματίας κλέφτρα που προσπαθεί να επανασυνδεθεί με τον γιο που είχε εγκαταλείψει (John Cusack). Ενώ είναι κι εκείνος κλέφτης, αυτή προσπαθεί να τον απομακρύνει απ’ το επάγγελμα και από την τοξική του φιλενάδα (Annette Bening). Όταν όμως κάνει ένα μοιραίο λάθος και τα περιθώρια της στενεύουν, δεν διστάζει καθόλου να προδώσει τον γιο της, οδηγώντας τον ακόμη και μέχρι τον θάνατο.

Wild At Heart – David Lynch (1990)

Σε αυτή την κλασική ταινία του David Lynch, o Nicholas Cage έχει μια παθιασμένη σχέση με την Laura Dern. Όταν, όμως, αρνείται τις ανήθικες προτάσεις της μητέρας της (Diane Ladd), η τελευταία αποφασίζει να κάνει τα πάντα για να τον βγάλει από την μέση, επιστρατεύοντας για τον σκοπό της την μισή μαφία. Η ειρωνεία είναι πως στην πραγματική ζωή η Diane Ladd είναι η μητέρα της Laura Dern, χωρίς όμως τα ίδια δράματα.

Miss Violence – Αλέξανδρος Αβρανάς (2013)

Στο βραβευμένο δράμα του Αλέξανδρου Αβρανά, έχουμε ίσως τον χειρότερο πατέρα που έχει δει ο ελληνικός κινηματογράφος. Ο Θέμης Πάνου κλέβει την παράσταση σε αυτή την ταινία, υποδυόμενος έναν οικογενειάρχη που κρατάει την οικογένεια του φυλακισμένη. Το χειρότερο όμως όλων είναι το γεγονός ό,τι εκπορνεύει τα παιδιά, ασχέτου ηλικίας, οδηγώντας μάλιστα ένα από αυτά στην αυτοκτονία. Να σημειώσουμε πως η ταινία βασίζεται σε πραγματική ιστορία, την οποία ο σκηνοθέτης διάβασε σε γερμανική εφημερίδα. Διαβάστε την κριτική μας εδώ.

 

Mommie Dearest – Frank Perry (1981)

Η Faye Dunaway σε αυτή την βιογραφία υποδύεται την γνωστή και αγαπημένη ηθοποιό των ’40s, Joan Crawford. Σύμφωνα με τα απομνημονεύματα της θετής κόρης της, όμως, η μητριά της κάθε άλλο παρά αξιαγάπητη ήταν. Γεμάτη εμμονές και ανταγωνισμό, η Crawford συμπεριφερόταν με μεγάλη σκληρότητα στα θετά παιδιά της. Αποκορύφωμα αυτής της λεκτικής και σωματικής βίας αποτελεί η σκηνή που η ηθοποιός νευριάζει επειδή η «κόρη» της έχει ένα φόρεμα κρεμασμένο σε συρμάτινη κρεμάστρα.

 

Precious – Lee Daniels (2009)

Απ’ το μυθιστόρημα της Sapphire, η ταινία δεν μπορεί παρά να σοκάρει με την ιστορία μιας ανήλικης μητέρας των γκέτο. Μεγαλύτερο σοκ όμως αποτελεί η παρουσία της Mo’ Nique στο ρόλο της μητέρας της κοπέλας,  που κακοποιεί την κόρη της με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Η ίδια ποτέ δεν δείχνει να καταλαβαίνει το λάθος της, αντίθετα στην κορύφωση του έργου δικαιολογεί την συμπεριφορά της, μιας και η ίδια της η κόρη της «έκλεψε τον άνδρα». Η Mo ‘Nique κέρδισε επάξια Όσκαρ για την ερμηνεία της.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *