“Alien: Isolation” – Review

Με το που ακούσαμε για την κυκλοφορία του «Alien Isolation» δημιουργήθηκαν ελπίδες για έναν καλό τίτλο, ο οποίος από την μια θα σέβεται την κληρονομιά του franchise ταινιών Alien και από την άλλη θα μας κάνει να ξεχάσουμε την πλήρη αποτυχία του προηγούμενου τίτλου, «Colonial Marines». Με την κυκλοφορία του το παιχνίδι ήρθε και μας έλυσε αυτή την απορία. Είσαστε έτοιμοι;

Το παιχνίδι στήνεται 15 χρόνια μετά τα γεγονότα της πρώτης ταινίας – και της πρώτης φοράς που η πρωταγωνίστρια Ellen Ripley αντιμετώπισε το θρυλικό Alien. Τώρα η κόρη της, Amanda, αναλαμβάνει να ταξιδέψει μέχρι τον διαστημικό σταθμό Sevastopol, όπου βρέθηκε μια μετάδοση από το πλοίο της μητέρας της. Με το που φθάνει όμως στον σταθμό ανακαλύπτει μια κατεστραμμένη Sevastopol (σας θύμισε την Rapture;), όπου επικρατεί το χάος και παντού υπάρχουν εχθροί. Και το χειρότερο; Κάπου εκεί βρίσκεται κι ένα Alien…

Το σενάριο εκ πρώτης όψεως δεν φαίνεται ιδιαίτερα ενδιαφέρον ή πρωτότυπο, όμως αποτελεί έναν άξονα πάνω στον οποίο το παιχνίδι ως όλον δουλεύει. Ασφαλώς, η ιστορία μοιάζει μ’ έναν μικρό κλώνο όσων έδειχνε το πρώτο (και το τρίτο, νομίζω) έργο της σειράς, με την κλειστοφοβία να έχει πρώτο ρόλο και η δράση να έρχεται μετά. Και, παρότι στερείται πρωτοτυπίας αλλά όχι κλισέ, η ατμόσφαιρα που δημιουργεί είναι τέτοια που φαντάζεσαι πως, ακόμη και αν το σενάριο δεν είναι τόσο καλό, στην ουσία βλέπεις μια «ιστορία» Alien που θα έκανε τους δημιουργούς της πρώτης ταινίας υπερήφανους.

Σε αυτό παίζει πολύ σημαντικό ρόλο και η ατμόσφαιρα του παιχνιδιού. Παρότι μιλάμε για την μεταφορά ενός γνωστού κινηματογραφικού σύμπαντος, δεν μπορούμε να ξεχάσουμε πως μιλάμε και για ένα videogame πρώτου προσώπου, η γλώσσα του οποίου διαφέρει από αυτή μιας ταινίας. Και το παιχνίδι δεν χάνεται ποτέ στην μετάφραση. Χωρίς να καταφεύγει σε πολλές «κινηματογραφικές» σχεδόν σκηνές δράσης, το παιχνίδι δανείζεται από πολλά άλλα του είδους του ως προς την ατμόσφαιρα και την αρχιτεκτονική του χώρου,  δημιουργώντας μια ώριμη gaming εμπειρία, η οποία δεν αφήνει πολλά παράπονα.

Το gameplay του παιχνιδιού φαντάζει  σαν δώρο από τους ουρανούς, μιας και είναι το πρώτο ουσιαστικά survival horror που βλέπουμε στη νέα γενιά. Η δράση δεν είναι έντονη, ούτε γίνεται ποτέ απαραίτητο για τον παίκτη να βρεθεί αντιμέτωπος με ορδές εχθρών, προκειμένου να επιδείξει την δύναμη του και να χαλάσει σφαίρες. Αντίθετα, σε κάθε βήμα μας είμαστε ευάλωτοι. Οι εχθροί έχουν υψηλή τεχνική νοημοσύνη, οπότε λίγο να τρέξει ο παίκτης θα ακουστεί και, πριν το καταλάβει, μπορεί να πεθάνει τελείως άδοξα και να βρεθεί στο σημείο που έκανε save τελευταία φορά, αφού το auto-save υπάρχει μόνο ενδιάμεσα από τις πίστες. Ο παίκτης καταλήγει να φοβάται τους αντιπάλους του και για την ζωή του, οπότε πρέπει να προσέξει πολύ πριν κάνει οτιδήποτε, από φόβο για την ζωή του.

Έτσι ο παίκτης επιστρατεύει τεχνικές stealth, με μόνη του ευκολία έναν ανιχνευτή κίνησης sonar που του επιτρέπει να καταλαβαίνει πότε πλησιάζει σε αντίπαλο και, για πρακτικούς λόγους, προς τα πού να κινηθεί εάν χαθεί. Και το stealth του δεν περιλαμβάνει takedowns όπως το Deus Ex ή τα παιχνίδια Batman και Metal Gear, οπότε δεν μπορεί να σκοτώσει κάποιον αντίπαλο με την ευκολία που θα μπορούσε σε κάποιον από τους παραπάνω τίτλους, όμως μπορεί να σκεφτεί έξυπνα πώς να χρησιμοποιήσει το περιβάλλον του και να τους αποφύγει, χρησιμοποιώντας αεραγωγούς και μονοπάτια που μπορεί να ανοίξει χακάροντας υπολογιστές. Το Alien Isolation δεν σε βάζει ποτέ να περιμένεις να βρεις έτοιμες λύσεις, αντίθετα σου πετάει το μπαλάκι και περιμένει να το πιάσεις, κι ας μην τα καταφέρεις στις πρώτες, ας πούμε, τέσσερεις προσπάθειες. Και αν τα καταφέρεις, θα τα καταφέρεις αφότου τρομάξεις με όλο σου το είναι.

Βέβαια, δεν νοείται survival horror που να σέβεται τον εαυτό του και να μην έχει καλό ήχο. Και, σε αυτό σημείο, το παιχνίδι εξακολουθεί να μην απογοητεύει. Ακολουθώντας τις συντεταγμένες του Dead Space, το παιχνίδι έχει τόσους πολλούς ήχους που μπορούν να σου κόψουν την ανάσα και να σε υποχρεώσουν σχεδόν να χρησιμοποιήσεις ακουστικά, για να έχεις μια πιο ολοκληρωμένη εμπειρία. Το voice acting δεν είναι πολύ ιδιαίτερο, με μικρή ίσως εξαίρεση την δουλειά της Andrea Deck στον ρόλο της Amanda.

Την ατμόσφαιρά ενισχύει και ο οπτικός τομέας, χωρίς όμως ποτέ να προκαλεί εντύπωση ή να στερείται προβλημάτων. Οι χώροι του παιχνιδιού έχουν σχεδιαστεί με προσοχή στην λεπτομέρεια, με κάθε περιβάλλον να μοιάζει απτό, σχεδόν αληθινό μπροστά μας. Το περιβάλλον είναι κατάλληλα σκοτεινό και κλειστοφοβικό, όμως πολλές φορές μοιάζει να στερείται βάθους και να ανακυκλώνεται. Μεγάλο πρόβλημα εντοπίζεται στα μοντέλα των χαρακτήρων, τα οποία φαίνονται σαν μαριονέτες και στερούνται ρεαλισμού, ενώ ακόμη και τα cinematics φαίνονται γεμάτα lag.

Όμως η εμπειρία του παιχνιδιού παραμένει αμείωτα ικανοποιητική, ακόμη και με αυτά τα προβλήματα, και σε αυτό ευθύνεται κάτι πολύ σημαντικό: ο σεβασμός των δημιουργών του στον κόσμο στον οποίο βασίζεται το παιχνίδι τους. Γιατί αυτοί ξέρουν τι ακριβώς είναι αυτό που δούλευε στην πρώτη ταινία και πως αυτό το συναίσθημα μπορεί να ενσωματωθεί σ’ ένα παιχνίδι. Το «Colonial Marines» ήταν απογοήτευση γιατί τίποτα δεν μπορούσε να δέσει, καθώς το μόνο που φαινόταν να δανείζεται από το μεγαλείο του franchise ήταν ο τίτλος. Όμως εδώ βλέπουμε αυτό που έκανε την πρώτη ταινία να είναι τόσο σπουδαία, το ίδιο το «Alien», όχι όμως ως έναν κινούμενο στόχο αλλά μια τρομακτική απειλή. Δεν ξέρω αν έφταιγε που η Sega δούλεψε καλά με την A.I. του τέρατος ή αν απλά ήμουν προκατειλημμένος λόγω της αγάπης μου  για το franchise, πάντως τρόμαξα για πρώτη φορά, έπειτα από πολύ καιρό σε παιχνίδι.

Συνοψίζοντας, το «Alien Isolation» είναι ένα παιχνίδι που θα ενθουσιάσει τόσο τους λάτρεις του κινηματογραφικού franchise όσο και τους οπαδούς των παιχνιδιών survival horror. Μπορεί να μην έχει κάποιο ουσιαστικό στόρι, που να στέκει από μόνο του, ή αρκετά καλά γραφικά, όμως η ατμόσφαιρα που δημιουργεί καταφέρνει να ανατριχιάσει και να μας υπενθυμίσει όσα αγαπήσαμε από την πρώτη ταινία της σειράς. Αν θέλετε μια άρτια εμπειρία τρόμου στην οικιακή σας κονσόλα (παλιάς και νέας γενιάς), τότε αυτό το παιχνίδι είναι για σας. Αν πάλι έχετε απογοητευτεί από τις μεταφορές ταινιών σε videogames, τότε ήρθε η ώρα να αλλάξετε γνώμη.

Alien: Isolation (PS3)
Η Βαθμολογία σας0 Votes0
Θετικά
Ένας φόρος τιμής στο franchise
Μια αυθεντική εμπειρία survival horror
Gameplay που σε υποχρεώνει να προσέχεις
Ατμοσφαιρικό
Αρνητικά
Αδύναμη ιστορία
Μέτρια Γραφικά