«Dragon’s Dogma» – Review

Διανύουμε μια γενιά, η οποία χαρακτηρίζεται έντονα από τη μάστιγα  των sequels. Πλέον, υπάρχουν ελάχιστες τολμηρές προτάσεις, λίγη πρωτοτυπία, ενώ τα third-person shooters και FPS κατακλύζουν την αγορά.

Είναι γνωστό πια. Η Capcom, τα τελευταία χρόνια έχει πάρει τον κατήφορο. Τα νέα IP της εταιρείας είναι μηδαμινά και παράλληλα, βασίζεται στην παραγωγή πρόσθετου περιεχομένου για δημοφιλείς σειρές της. Τρανά παραδείγματα τα Resident Evil και Street Fighter. Απ’ ότι φαίνεται, την κατάσταση αλλάζει το Dragon’s Dogma. Σίγουρα όταν ανακοινώθηκε για πρώτη φορά, όλοι είχαμε τις αμφιβολίες μας. Οι μηχανισμοί του φάνταζαν βατοί, η εταιρεία πίσω από το τιμόνι της ανάπτυξης δεν ενέπνεε εμπιστοσύνη και ένα (καλό) RPG Ιαπωνικής αισθητικής τη σημερινή εποχή θεωρούταν απίθανο.

Παρόλα αυτά, το Dragon’s Dogma εξέπληξε ευχάριστα. Έφθασε στην αγορά με αρκετές νέες ιδέες και ακολούθησε (σχεδόν) πιστά τις επιτυχημένες συνταγές των Skyrim και Dark Souls. Τώρα, αν κατάφερε να σταθεί στην αγορά είναι άλλο θέμα που θα συζητηθεί παρακάτω. Πάντως, έχοντας ήδη πολύ καλές πωλήσεις και ένα sequel υπό ανάπτυξη, δίνει ελπίδες στους φίλους της Capcom για ένα πιο… παραγωγικό μέλλον.

Σενάριο

Η ιστορία του Dragon’s Dogma, σίγουρα δεν διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας. Έχει ειπωθεί πάμπολλες φορές στο παρελθόν. Είτε από ταινίες ή άλλα games, είτε από βιβλία. Τοποθετούμαστε στον Μεσαίωνα, την εποχή  που οι άνθρωποι ζουν υπό την κυριαρχία των δράκων. Εμείς παίρνουμε το ρόλο του Arisen, του εκλεκτού (πρωτότυπο), ο οποίος καλείται να πολεμήσει τον Δράκο που δημιουργεί φόβο και δέος στην ανθρωπότητα, αφού πρώτα περάσει από μια σειρά από δοκιμασίες. Η δράση ξεκινάει στις βουνοκορφές ενός άγνωστης ονομασίας βουνού και πρέπει να βοηθήσουμε τον μέντορά μας να εξαλείψει τη δύναμη του Δράκου. Περισσότερα δεν θα αποκαλύψουμε σχετικά με τον εν λόγω σκηνικό. Στη συνέχεια, ο ήρωας μας ξυπνάει σε ένα παραθαλάσσιο χωριό όταν νιώσει την παρουσία του Δράκου, ο οποίος σκοπεύει να επιτεθεί στους κατοίκους τους χωριού. Τα πράγματα παίρνουν άσχημη τροπή, πολλοί χωριάτες χάνουν τη ζωή τους, τα κτίρια κι οι σοδειές καταστρέφονται, αλλά ο Arisen, έχει τη δύναμη και το θάρρος να πολεμήσει τον Δράκο. Η φιλόδοξη απόπειρά του, όμως, αποτυγχάνει παταγωδώς. Το παράδοξο είναι πως δημιουργείται μια ιδιαίτερη σχέση ανάμεσα στον Δράκο και τον Arisen. Ο Arisen χάνει την καρδιά του, αλλά επιζεί με τις μαγικές ικανότητες του Δράκου. Και κάπου εδώ ξεκινάτε ένα επικό ταξίδι στον απέραντο κόσμο του Μεσαίωνα… Όσοι έχουν λατρέψει τις ιστορίες επικής φαντασίας, δεν υπάρχει περίπτωση να μην απολαύσουν την εξέλιξη της ιστορίας. Εγγυημένα. Να σημειώσουμε επίσης πως θα βιώσετε παράλληλες, δευτερεύοντες ιστορίες μέσα από αποστολές που θα σας αναθέτουν κληρικοί, στρατιωτικοί ή απλοί κάτοικοι… Φυσικά, στους διαλόγους δεν υπάρχει κανένα βάθος ή έστω κάποιο σεναριακό υπόβαθρο.

 

 

Τεχνικός τομέας

Οπτικά ο τίτλος  μας άφησε με ανάμεικτα συναισθήματα. Υπήρξαν στιγμές που εντυπωσίασε με το απέραντο draw distance, αλλά άλλοτε έφερνε στη μνήμη εποχές Playstation 2 με τα πλαστικά animations. των χαρακτήρων . Αξιοσημείωτο είναι πως ελάχιστες ήταν οι φορές που παρατηρήσαμε κάποια πτώση του frame rate. Παρέμενε συνεχώς σταθερό, ακόμα και στις πιο έντονες μάχες. Όσον αφορά τους loading χρόνους, ευτυχώς κι εκεί δεν αντιμετωπίσαμε κάποιο πρόβλημα. Η μετάβαση από μια περιοχή στην άλλη ήταν ταχύτατη και όχι χρονοβόρα, όπως συμβαίνει σε παρόμοιους τίτλους του είδους. Ευτυχώς για τους φίλους του looting η είσοδος σε σπίτια, στάβλους και χιτώνες ήταν άμεση. Έπειτα, το lip sync των χαρακτήρων ήταν άψογο. Μπορεί με τα μέτρια γραφικά να μην προδιαγραφόταν καλή ποιότητα στους υπόλοιπους τομείς, αλλά καλώς ή κακώς η κατάσταση σώζεται. Επιπλέον, οι κινήσεις των χαρακτήρων δεν παρουσιάζουν τίποτα το ιδιαίτερο, αλλά ούτε και προβληματίζουν. Είναι όπως πρέπει… Ομαλές. Εκτός βέβαια από το τρέξιμο, το οποίο δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα. Το μεγαλύτερο ατού του Dragon’s Dogma, πέρα από τα συνηθισμένα χαρακτηριστικά, είναι ο κόσμος του. Οι χαρακτήρες, οι δραστηριότητες, το εύρος του χάρτη και άλλα τόσα, συμβάλλουν στο να δημιουργηθεί ένα απόλυτα ζωντανό περιβάλλον.  Μια ακόμη ένσταση είναι τα μοντέλα των χαρακτήρων, τα οποία είναι πανομοιότυπα μεταξύ τους. Το ίδιο, φυσικά, ισχύει και για τους εχθρούς. Θα τους βαρεθείτε γρήγορα.

Περνώντας στον ηχητικό τομέα, μια αναφορά στο soundtrack του τίτλου θεωρείται άκρως απαραίτητη. Αφού ξεκινήσαμε την περιπέτεια μας, το ηχητικό αποτέλεσμα μας παραξένεψε υπερβολικά. Αντικρίσαμε μοντέρνα (ιαπωνικού στυλ) ροκ μουσική και αναρωτηθήκαμε: Είναι δυνατόν να ταιριάζει με την εποχή; Δεν υπάρχει ουδεμία σχέση Μεσαίωνα και ροκ. Τελείως διαφορετικοί κόσμοι. Εκεί που διαπρέπει όμως το Dragon’s Dogma, είναι πως σας βάζει στο κλίμα και συνηθίζετε τη μουσική. Όπως συμβαίνει και αλλού. Παρά τις όποιες ατασθαλίες διαθέτει ο τίτλος, σας προτρέπει να τις ξεπεράσετε και να το συνηθίσετε. Όπως αναφέρθηκε και πριν, το soundtrack είναι εξαιρετικό χωρίς πολλές φαμφάρες. Θα το βρείτε όπου πρέπει να σας συνοδεύει. Τα voice-overs των χαρακτήρων κυμαίνονται κι αυτά σε ικανοποιητικά επίπεδα. Ο Arisen έχει κάποιους χαρακτηριστικούς ήχους μάχης και αντιδράσεων, πράγμα που σημαίνει πως και σε αυτό τον τομέα το Dragon’s Dogma ακολουθεί τη μάζα. Όσο για τα voice overs των υπόλοιπων χαρακτήρων,  είναι απλά καλά. Δυστυχώς δεν υπάρχει πάθος, ζωντάνια και καμιά όρεξη για να σε τοποθετήσουν στη θέση του Arisen. Χαμένη ευκαιρία, το ηχητικό κομμάτι, θα λέγαμε…

Gameplay

Φτάσαμε ίσως στο κρισιμότερο κομμάτι του Dragon’s Dogma, το gameplay. Χειρισμός, μηχανισμοί, αίσθηση, όλα τα παραπάνω πρέπει να δέσουν κατάλληλα με το τελικό σύνολο. Όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω στην αρχή, περνάτε από ένα μικρό tutorial. Ύστερα, καλείστε να δημιουργήσετε την εξωτερική εμφάνιση του χαρακτήρα σας όπως σε όλα τα RPG. Οι επιλογές που δίνονται από το menu, απλά επαρκούν χωρίς να δίνουν το κάτι παραπάνω. Κλασσικά, επιλέγετε τον τύπο του χαρακτήρα σας, class, φωνή και εξωτερικά χαρακτηριστικά. Όταν μπαίνουμε στο πεδίο της μάχης για πρώτη φορά, για κακή μας τύχη δεν έχουμε πολλές επιλογές. Υπάρχουν οι γνωστές κινήσεις της επίθεσης, της δυνατής επίθεσης, το block, η επίθεση με την ασπίδα και τα περαιτέρω. Κατά τα διάρκεια της ενασχόλησής σας με τον τίτλο, θα μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μαγικές δυνάμεις, να τροποποιήσετε το inventory σας και να επιλέξετε πως θα κινηθείτε στη μάχη. Ταυτόχρονα έχετε τη δυνατότητα της αποφυγής, του τρεξίματος και του άλματος.

Το inventory μπορεί κάλλιστα να χαρακτηριστεί μπερδεμένο, αλλά ό,τι έχουμε στην κατοχή μας είναι κατάλληλα κατηγοριοποιημένο για να το βρίσκουμε εύκολα. Μπορείτε να εμπλουτίσετε τη συλλογή σας μέσω πλανόδιων πωλητών, ή καταστημάτων εντός μιας πόλης ή ενός οχυρού. Ως συνήθως υπάρχουν θεραπευτικά βότανα, οπλισμός και πανοπλίες που αναβαθμίζονται με τον καιρό, αλλά και τα spells που μαθαίνετε με τη βοήθεια διαφόρων μάγων. Το inventory γενικότερα, είναι μια ευχάριστη προσθήκη στην εμπειρία. Επιπρόσθετα, στη διαδικασία της μάχης και της συλλογής των αντικειμένων, θα έχετε σύμμαχους τους συντρόφους σας ή αλλιώς companions, οι οποίοι είναι πανταχού παρόν προσφέροντας την πολύτιμή τους βοήθεια. Πάραυτα, δεν μπορείτε να τους ελέγξετε, αλλά αντίθετα μόνο να τους επιλέξετε. Για καλή σας τύχη, οι ίδιοι θα σας φανούν χρήσιμοι, καθώς μπορούν και βοηθούν ουσιαστικά τις συγκρούσεις σε οποιοδήποτε είδος τέρατος. Είναι ικανοί να τους αποσπάσουν την προσοχή, να δράσουν αυτόνομα, αλλά και να πεθάνουν. Σε αυτή την περίπτωση πρέπει να σπεύσετε να τους σώσετε από βέβαιο θάνατο.  Ο χειρισμός είναι απλός και εύχρηστος. Σε σημεία, μάλιστα, μπορεί να θυμίσει και Dark Souls, πράγμα καθόλου άσχημο.

 

Ακόμη, όσοι συνηθίσατε το στιβαρό gameplay του Dark Souls και τη φοβερή αίσθηση των όπλων, μην περιμένετε να τα βρείτε εδώ γιατί θα απογοητευτείτε. Τα σπαθιά δίνουν την αίσθηση απλών ξύλων, ο χειρισμός είναι χύμα και το τρέξιμο καταντάει κουραστικό. Η μπάρες stamina και health, είναι για άλλη μια φορά παρόν. Ένας ενδιαφέρον μηχανισμός είναι το grab, τον οποίο έχουμε συναντήσει και στο Castlevania: LOS. Συγκεκριμένα κάνουμε grab έναν εχθρό και σκαρφαλώνουμε πάνω του, πετυχαίνοντας διάφορα χτυπήματα για να τον εξουδετερώσουμε. Αποτυχημένα έγιναν και κάποιες συγκρίσεις με άλλους ασιατικούς τίτλους, όπως το DMC ή το Shadow of The Colossus.Και αποτυχημένα γιατί το Dragon’s Dogma δεν ανταπεξέρχεται στις προσδοκίες μας. Οι δευτερεύουσες αποστολές είναι ανιαρές, η A.I κακή, οι διάλογοι παρουσιάζουν έλλειψη και τα bugs στις μάχες δίνουν και παίρνουν. Δεν υπάρχει χειρότερη στιγμή από το περικυκλώνεται ο Arisen από εχθρούς στο χειρότερο σημείο. Παρά το τεράστιο μέγεθος του χάρτη, δεν υπάρχει δυνατότητα fast travel, άλογα ή εστω κάποιο μέσο μεταφορά. Σαν εμπειρία ο τίτλος δεν είναι άσχημος, αλλά πάσχει από προβλήματα. Αν τα δοκιμάσετε όλα, θα αφιερώσετε σίγουρα πάνω από 60 ώρες. Μυρίζει τζαπανίλα από το main theme μέχρι και τις μάχες. Αλλά αυτά δεν φτάνουν. Μήπως πρέπει να το αποδεχθούμε πια; Μήπως δεν θα ξαναδούμε κάποιο αξιόλογο ιαπωνικό RPG; Ο χρόνος θα δείξει.

Συμπέρασμα

Κλείνοντας, το Dragon’s Dogma είναι μια χαμένη ευκαιρία. Είχε προοπτικές, σωστούς μηχανισμούς, αλλά υστερούσε σε πολλούς τομείς. Η Capcom θα πρέπει να προσπαθήσει περισσότερο για να μας δώσει ένα σωστό RPG.

Θετικά
+ Ζωντανός κόσμος
+ Εθιστικό gameplay
+ Εξαιρετική μουσική επένδυση
+ Μηδαμινή πτώση του frame rate
+ Μεγάλη διάρκεια
Αρνητικά
– Ξεπερασμένος οπτικός τομέας
– Ανούσια ιστορία
– Κακή A.I
– Bugs
– Κανένα βάθος στους διαλόγους
– Ανιαρές δευτερεύουσες αποστολές

 

ΜΕΤΡΙΟ