20 ταινίες που μπορούν να σας οδηγήσουν στην παράνοια

Είναι πολλές οι φορές που μια ταινία μπορεί να οδηγήσει στην παράνοια. Το χειρότερο όμως είναι όταν η ταινία τελειώνει χωρίς να δώσει κάποια ουσιαστική απάντηση και αφήνοντας μετέωρο το νόημα της ιστορίας. Όταν το «γιατί» χάνεται κάπου στους τίτλους τέλους, ή όταν η πραγματικότητα μπερδεύεται με την ψευδαίσθηση και δεν υπάρχει μέση. Οι παρακάτω ταινίες αφήνουν περισσότερα ερωτήματα αναπάντητα από πολλές άλλες. Δεν μιλάμε για cliffhangers που αναρωτιέσαι τι θα γίνει μετά, αλλά για όλο το έργο, του οποίου το νόημα μοιάζει ανύπαρκτο εκ πρώτης όψεως. Με μερικές πιθανές ελλείψεις, να μερικές ταινίες που μπορούν να σας οδηγήσουν στην παράνοια!

 

Blow upMichelangelo Antonioni (1966)
Ένας φωτογράφος γίνεται μάρτυρας εγκλήματος. Ή μάλλον ήταν ψευδαίσθηση. Ή μάλλον…
 Persona – Ingmar Bergman (1966)
Δύο γυναίκες απομονώνονται για θεραπευτικούς λόγους. Σύντομα όμως και οι δύο βυθίζονται στην παράνοια, θέλοντας η μια τη θέση της άλλης

 

 2001: A Space OdysseyStanley Kubrick (1968)
Δύο αστροναύτες ψάχνουν την αλήθεια πίσω απ’ την ζωή. Τι γίνεται όμως όταν και οι ίδιοι χάνονται;

 

The Discreet Charm of the Bourgeoisie – Luis Buñuel (1972)
Μια παρέα προσπαθεί να δειπνήσει πέντε φορές. Δεν τα καταφέρνουν ποτέ.

 

The Wicker ManRobin Hardy (1973)
Ένας αστυνομικός φτάνει σ’ ένα νησί καλεσμένος να βρει μια εξαφανισμένη κοπέλα. Γιατί όμως αυτός συγκεκριμένα;
The Tenant – Roman Polanski (1976)
Ένας υπαλληλάκος νοικιάζει το λάθος διαμέρισμα. Ή μήπως ακριβώς το σωστό;

 

Eraserhead – David Lynch (1977)
Ένας πατέρας ζει τον εφιάλτη της πατρότητας. Πολύ βάρβαρα.

 

Possession – Andrzej Zulawski (1981)
Ένα ζευγάρι χωρίζει και αντιμετωπίζει τους δαίμονες του. Κυριολεκτικά.

 

Videodrome – David Cronenberg (1983)
Ένας τηλεοπτικός παραγωγός πορνό παθαίνει εμμονή με μια βιντεοκασέτα βασανιστηρίων. Τι προθέσεις όμως έχει η βιντεοκασέτα?

 

Jacob’s Ladder – Adrian Lyne (1990)
Ένας βετεράνος πενθεί τον γιο του και χάνει το μυαλό του. Θα ξυπνήσει όμως απ’ τον εφιάλτη;

 

Barton FinkJoel Coen, Ethan Coen (1991)
Ένας θεατρικός συγγραφέας αναλαμβάνει δουλειά στο Χόλιγουντ, σύντομα όμως ανακαλύπτει πως μετακόμισε στην Κόλαση.

 

Naked Lunch – David Cronenberg (1991)
Ένας συγγραφέας προσπαθεί να σταματήσει να μαστουρώνει με κατσαριδοκτόνο, όμως η ζημία έχει ήδη γίνει.

 

Lost Highway – David Lynch (1997)
Αν σε κατηγορούν για τον φόνο της γυναίκας σου τότε ο μόνος τρόπος να ξεφύγεις είναι να γίνεις κάποιος άλλος.

 

Fear and Loathing in Las Vegas – Terry Gilliam (1998)
Ένα τριπάκι στην χώρα του τζόγου και της τρέλας.

 

PiDarren Aronofsky (1998)
Μια μαθηματική εξίσωση που δεν οδηγεί πουθενά, πέρα ίσως από την παράνοια.

 

 

Eyes Wide Shut – Stanley Kubrick (1999)

 

 

Ο φόβος του θανάτου παραμονεύει και οδηγεί σε σκοτεινά μονοπάτια.

 

 

Inland Empire – David Lynch (2006)
Τα γύρισματα μιας καταραμένης ταινίας, όπου οι ηθοποιοί δεν μπορούν να ξεχωρίσουν απ’ την πραγματικότητα…

 

PaprikaSatoshi Kon (2006)
Όταν ο ψυχολόγος μπορεί να μπει πραγματικά στο κεφάλι του ασθενή, τότε σίγουρα κάτι θα πάει πραγματικά στραβά.

 

Enter The VoidGaspar Noé (2009)
Το ταξίδι μιας ψυχής στις αναμνήσεις τις… ή μήπως όχι;

 

Κυνόδοντας – Γιώργος Λάνθιμος (2009)
Μια απομονωμένη οικογένεια ζει στον δικό της κόσμο. Τι θα μπορούσε να πάει στραβά;

 

Τιμητική Θέση:

Un Chien Andalou –  Luis Buñuel (1929)
Η πρώτη σουρεαλιστική ταινία, εμπνευσμένη απ’ τον Salvador Dali και τον ίδιο τον Buñuel.

 

Εσάς ποιά ταινία σας έφτασε στα όρια της παράνοιας? Γράψτε μας σε σχόλιο τις προτάσεις σας!